Klukk mukk

Charlottulingur klukkaði mig! Þetta er víst heitasta heitt í bloggheiminum í dag og ekki ætla ég að vera verri bloggari en sá næsti og tek því þátt! Sem sé hér koma 5 staðreyndir um sjálfa mig!
1. Fyrst og fremst ég er soldið þrjósk, ef ég bít eitthvað í mig þá ehhh er erfitt að afbíta! Er að reyna að vinna í þessu, batnandi manni....
2. Ég get hreyft á mér eyrun, algjörlega gagnlaus hæfileiki, en töff.
3. Ég hef, eins og ég hef áður tilkynnt hér á síðunni, alveg ROSAlega gaman af teeniedramas! Og svo líka þegar ég er að horfa á sjónvarpið og er djúptsokkinn, geturu gleymt því að reyna að tala við mig, ég heyri ekki!
4. Þegar ég var lítil þá trylltist ég þegar ég "kveikti" á ljósarofa sem kveikti ekki ljós, ég var handviss um að ég myndi þar með hleypa djöflinum út!
5. Ég er með valbrá.

Yessssssssss nú má ég klukka! Solla- klukk! (held það sé búið að klukka alla aðra!)

Ohne Ende...

Einhver sagði að lífið væri leikur einn, sá hinn sami skrifaði þá ekki BA-ritgerð.
Kvöl og pína! Aflimið mig frekar! Þetta tekur engan enda! Ég sit og skrifa en ekkert bætist við! Það sem ég á að læra af þessari ritgerð er að geta unnið sjálfstætt! Mér finnst ég alveg minnst sjálfstæð! Lín og Hí, sem og laun mín í G-many eru eins og þrælahaldarar, berjandi mig áfram. Ég vinn undir pressu, en aftur á móti HATA ég að ÞURFA að gera eitthvað, þetta eru sem sé tap-tap aðstæður.
Og hvernig stendur á því að allt gott er fitandi og þegar maður er að læra þá hugsar maður bara um það sem er gott? Dagdraumar um ferðir á KFC og fjöll af súkkulaði og snakki halda mér ekki beint við efnið og heldur ekki teeny-drama fíknin mín. Úff bíð eftir 9 úr annarri seríu af Laguna Beach og svo 3 úr 3. seríu OC! Líf mitt er svooo litlaust þegar ég ber það saman við líf þessara fallegu táninga í Ameríkunni.

þá held ég áfram að skrifa, ég held að það verði fyrir alvöru mitt síðasta...

Þetta líður allt

Já Udi búinn að vera hér lengi en á stutt eftir. Ein helgi eftir og við ætlum á Snæfellsnes og jafnvel eitthvað norðar.
Hann fer 1. okt, eldsnemma og svo fer ég bara heim að leggja mig, eftir að hafa kvatt hann upp á velli með tárin í augunum, enda heilar 3 vikur þar til við hittumst aftur eftir það. Svo vakna ég fersk og endurnærð og geri mig til fyrir viðburð ársins, giftingin! Já hún Brynhildur, aka. Brúnhilda, aka Buffy, aka Brynga osfrv. er að fara að giftast dýrinu sem lengi hefur gengið laust. Já og vonandi tekst henni þá að fylla okkur vinkonurnar eins og við náðum nú heldur betur að hella í hana á föstudagskvöldið!

Við höfðum nú verið búnar að skipuleggja þetta í nokkrar vikur, en Brynhildur vissi ekkert um þetta og sagði Kolla systir hennar að hún hafði meira segja sagt við sig að hún héldi að allir væru búnir að gleyma henni! Jæja við komum henni svo sannarlega á óvart! Þegar hún opnaði hurðina rétt fyrir klukkan 16 á föstudags eftirmiðdaginn var henni strax réttur einn ananas breezer og var henni svo brugðið að hún fór bara að væla stelpan, en þetta voru gleðitár, svo það var nú bara gott. Síðan komu svaka flottir gaurar á mótorhjólum, félagar í Dúllurunum, og keyrðu með hana upp í Heiðmörk (henni leist nú ekkert á blikuna, enda voru þeir líka frekar orðljótir og spurðu hana margoft hvort hún væri nú ekki orðin ágætlega blaut, hehe, en það var nú líka rigning!). Svo fórum við allar saman í magadans þar sem Brynhildur var klædd upp í forláta búning og við hinar fengum sjöl með hangandi glyngri sem heyrðist hátt í. Þarna dönsuðum við og dönsuðum. Síðan lá leiðin niður í Laugar, það er alveg æðislega gott að fara þangað og ekki var það nú verra að Ingvar E. Sigurðsson var á röltinu þarna á stuttbuxum einum fata og ég held að það hafi nú ekki farið framhjá honum að það væri vel séð hjá kvengestum Lauga. Síðan tók við át og svíanrí. Við keyptum mat hjá Mekong og svo var tröllatyppakaka í eftirrétt, sem bragðaðist bara ágætlega. Síðan var bara markmiðið að drekka og hella Brynhildi blindfulla og tókst okkur það með eindæmum vel, og geta gestir á Ellefunni borið vitni um það.

En já síðan er það bara hversdagurinn, er að vinna og æi já reyna að slá botninn í þessa ritgerð, en vil helst ræða það sem minnst, en þið skulið sko trúa því að þegar ég hef lokið við hana þá verður sko ekki farið lágt með það!

Ég á nú eftir að lífga myndasíðuna mína við, á fullt af myndum sem mannskapurinn hefur ekki enn séð og vonandi verð ég dugleg bráðum og skelli þeim inn. Kannski bara eftir að maðurinn fer, hann þarf nefnilega stanslausa athygli og umsjá.

Annars held ég að það sé komið að því að ég vinni nú eitthvað í vinnunni, sæjónara!

Oh my go!

Sól og flottheit og ég inni fyrir framan tölvuna í ritgerðarsmíðum. Ég vorkenni sjálfri mér óendanlega, enda ekki þekkt fyrir að þoli einveru sérlega vel.
En þar sem illu er best aflokið þá held ég að það sé best að ég byrji nú.
Vil bara minna á Jessicu klukkan 21 á Sirkus í kvöld og þeir sem ekki enn hafa séð These boots were made for walking myndbandið að gjöra svo vel .

Nýjir og breyttir tímar

Já ég er orðin kona. Og sko engin smá kona. Ofurkona.

Það eru samt bara 6 dagar í að ég verði fullorðin! 6 dagar í að ég skila inn djöflinum mínum. Ég mæli ekki með því að skrifa BAritgerð á 2 vikum! Mæli með að gera það jafnt og þétt, í allöru. Eða þá bara að gera það alls ekki, það er líka fínt.
En oh my go! Ég ætla sko að vera ja aðeins í því á föstudaginn í næstu viku.

En ég mæli með að ÞÚ downloadir núna þáttum sem heita Laguna Beach og eru raunveruleika OC! Þetta eru sko raunverulegir krakkar og raunverulegt drama, og óóóó dramað! Þessir þættir hafa nú ekki hjálpað mér neitt sérstaklega við ritgerðarskrif, en þeir eru bara addictive!

Annars er yndislegt að hafa Udi hérna, þó að við höfum því miður ekki nógan tíma fyrir hvort annað. Udi komst að því reyndar í gær að hann heitir Ehúð Alexander Jósefsson á íslensku, og var glaður.

Brandari:
3 verðandi pabbar sitja saman á biðstofu fæðingardeildar, einn KR-ingur, einn Framari og einn svertingi. 3 ljósmæður koma inn í biðstofuna með 3 börn og segjast því miður þurfa að tilkynna þeim að það hafi orðið mistök og gleymst að merkja börnin. Þá stekkur Framarinn upp, öskrar ég á þetta og bendir á svarta barnið. "Af hverju í ósköpunum helduru það", spyr ein ljósmóðirin, "Ég vil bara vera viss um að fá ekki KR-inginn"!